6 Aralık 2009 Pazar

this is not a road story.

"

bazısı anlattıklarımı öyle bir can kulağıyla dinliyor ki,

bana ve hayallerime öyle inanıyor ki.

çok insanla olmaz bu,

yani belki gençken olur,

belki gençken kardeşlik duygusuna daha fazla sahipsindir.

zamanla yaşama ve insanlara olan inancını yitirdikçe güçleşir her şey,

kardeşlik duygusundan geçtim, arkadaşlık duygusu bile hissedemez olursun.

kırık dökük,

sürüye sürüye

ucube ettiğin

bir şeyler

yaşarsın

işte.

"

1 yorum:

pixie dedi ki...

Bazı zamanlarda evet kaybedersin o yaşama ve insanlara olan inancını. Öyle şeyler yaşarsın ki bazen en yakınına anlattığında (sadece en yakınına) -ya hepsi de seni mi buluyor ... der. Ama asıl öyle bir zamanda biri çıkar gelir. Hem sana inanır, hem yaralarını onarır...
Ben benimkini bulmultum, yıllar yıllar önce kıytırık bir köşede, bir dersane sırasının kenarında
...